klik voor groter beeld

Titel	Ab Uno  NIEUW!
Artikelnr.	4123224
Categorie	Harmonie/Fanfare/Brass-orkest
Subcategorie	Concertmuziek
Bezetting	Ha (harmonieorkest)
Soort	PrtStm (partituur en delen)
Land van publicatie	Zwitserland (ch)
Uitgeverij *	Rossier Eigenverlag
Componist	Rossier, Theo
Moeilijkheidsgraad	5
Aanvullende informatie/inhoud	In Theo Rossiers compositie "Ab Uno" verwijst metamorfose naar de voortdurende transformatie van een aanvankelijk muzikaal idee. Rossier gebruikt de openingsmaten van Paul Hubers "Adagio voor solo cello" als kiemcel en ontwikkelt deze ritmisch, melodisch en klankmatig. Door verschillende variaties, instrumentaties en muzikale verhoudingen verandert het materiaal van vorm en functie, maar blijft het herkenbaar. De bewerking voor een toporkest resulteert in een nieuwe klankwereld. Het resultaat is niet zomaar een arrangement, maar een zelfstandige compositie. "Ab Uno" laat zien hoe een enkel muzikaal idee, door transformatie en verdere ontwikkeling, aanleiding kan geven tot een veelzijdige muzikale ontwikkeling. (© musicainfo.net)
Video	Kent u een video, die een goede illustratie vormt van dit artikel? Geef dan de link aan ons door of stuur ons de video per e-mail (hello@musicainfo.support) of post. Vast bedankt
Luister op Musicainfo Radio *	klik hier
Leverbaar	ja
Leverbaar vanaf	2027-01-01

Programme notes *: Metamorfose als compositieprincipe in Theo Rossiers "Ab Uno" - Van muzikaal uitgangspunt tot transformatie De term "metamorfose" verwijst naar een fundamentele transformatie waarbij de oorspronkelijke vorm van een object verandert, terwijl de identiteit of een essentiële verbinding behouden blijft. In de muziek beschrijft metamorfose de progressieve transformatie van een muzikaal idee. Een motief, een thema of een klankconcept wordt niet simpelweg herhaald, maar overgebracht naar nieuwe ritmische, melodische, harmonische en instrumentale contexten. Dit onderscheidt muzikale metamorfose van een gewone bewerking. Bij een bewerking blijft het oorspronkelijke materiaal meestal grotendeels behouden en wordt het bijvoorbeeld aangepast voor een ander ensemble. Metamorfose gaat verder: het muzikale materiaal verandert van vorm, functie en klankeffect. De verbinding met de oorsprong blijft echter herkenbaar. Juist uit de spanning tussen het vertrouwde en het nieuwe ontstaat het bijzondere effect van dit proces. • De kiem van “Ab Uno” Theo Rossiers compositie “Ab Uno” voor blaasorkest van topniveau verwijst al in de titel naar dit ontwikkelingsprincipe. “Ab Uno” betekent zoiets als “vanuit één” of “vanuit één”. Het verwijst naar een enkel muzikaal uitgangspunt van waaruit het verdere verloop van de compositie zich ontvouwt. Rossier gebruikt de openingsmaten van Paul Hubers “Adagio voor solo cello” als muzikale kiem. Dit materiaal wordt echter niet als een ongewijzigd thema overgenomen. Het vormt eerder de basis voor een voortdurend transformatieproces. De oorspronkelijke ideeën verschijnen in ritmisch en melodisch gewijzigde vormen, worden gefragmenteerd, uitgebreid of gecondenseerd en komen in verschillende muzikale contexten terecht. Op ritmisch niveau kunnen gewijzigde notenwaarden, accenten of metrische verhoudingen het materiaal een nieuw karakter geven. Een ogenschijnlijk rustig idee kan een levendige of gespannen impuls worden. Ook de melodische vorm wordt verder ontwikkeld. De oorspronkelijke structuur blijft gedeeltelijk herkenbaar, maar kan worden bijgestuurd door gewijzigde intervallen, verkortingen of verlengingen. Dit proces krijgt extra betekenis door de instrumentatie. Het solistische geluid van de cello wordt getransformeerd tot het genuanceerde klanklandschap van een toporkest. Verschillende instrumentgroepen, registers en timbres kunnen individuele componenten van het bronmateriaal benadrukken, overlappen of combineren. De instrumentatie is daarom niet slechts een transpositie, maar een essentieel element van de muzikale metamorfose. • Onafhankelijkheid door transformatie De connectie met Paul Huber blijft in "Ab Uno" bestaan ​​als de oorsprong van het muzikale materiaal. Rossiers compositie is echter niet zomaar een arrangement of eerbetoon. Cruciaal is dat het geleende idee nieuwe relaties aangaat en daardoor een eigen, onafhankelijke betekenis krijgt. Een motief wordt gevormd door zijn muzikale omgeving. In samenspel met andere timbres, ritmische bewegingen, harmonische spanningen en orkestrale lagen kan de functie ervan veranderen. Een melodielijn kan een ritmische impuls worden, een compleet thema een fragment, of een solistisch idee een onderdeel van een complex ensemblegeluid. "Ab Uno" kan daarom worden opgevat als een ontwikkeling van het enkelvoudige naar het veelzijdige. Uit beperkt beginmateriaal ontstaat een gelaagde muzikale progressie. De eenheid van het werk is niet gebaseerd op de constante herhaling van een onveranderd thema, maar eerder op de herkenbare verwantschap van de verschillende manifestaties ervan. • •In "Ab Uno" duidt metamorfose op de alomvattende ontwikkeling van een initieel muzikaal idee. Theo Rossier neemt de openingsmaten van Paul Hubers "Adagio voor solo cello" en leidt ze, door middel van ritmische, melodische, tonale en formele transformaties, naar een nieuwe muzikale realiteit. De oorsprong blijft voelbaar terwijl het materiaal voortdurend transformeert. Het resultaat is dus niet slechts een instrumentale transpositie, maar een zelfstandige compositie. "Ab Uno" illustreert hoe een enkel muzikaal idee, door middel van veranderingen en nieuwe relaties, zich kan ontwikkelen tot een complexe en autonome progressie. • Text: © musicainfo.net (KI)

Fouten in de tekst melden

aan winkelwagen toevoegen

* Velden met een ster zijn alleen toegankelijk voor clubleden na aanmelding.