MusicaInfo
Bezoek onze partners :
Musicainfo Linkedin - Klik hier
Startpagina | Zoeken | Winkelwagen | Mijn account | Mijn radio | Blog | Aanmelden | Inloggen Deutsch|English|Español|Français|Italiano
 Database Noot
Bladmuziek/Partituren
CDs/DVDs
Muziekliteratuur
Accessoires
Subcategoriën
Componisten/medewerkers
Muziekuitgevers
Leveringspartners
Afkortingen
Blog
Radio
Snel zoeken:
 Info Noot
Wie zijn wij ?
Contact
Volg ons via LinkedIn!
Bezoek onze partners :
Musicainfo Facebook - Klik hier
Bladmuziek/partiturenBladmuziek/partituren
Morias Enkomion - klik voor groter beeld
klik voor groter beeld
Titel Morias Enkomion  NIEUW! 
Artikelnr. 4123210
Categorie Harmonie/Fanfare/Brass-orkest
Subcategorie Solo voor piano
Bezetting Ha (harmonieorkest); Pno (piano)
Instrumentatie/info Solo f. Pno
Soort PrtStm (partituur en delen)
Land van publicatie Nederland (nl)
Uitgeverij * Molenaar Edition
Uitgevers-artikelnr. * MOL 013833090
Verkoopprijs S.v.p. inloggen om de prijs te tonen.klik hier
Componist Schrijvers, Geert
Moeilijkheidsgraad 5
Duur 12:00
Aanvullende informatie/inhoud De compositie *Morias Enkomion* van Geert Schrijvers is geïnspireerd op Erasmus' satirische werk *Lof der Zotheid*, waarin de gepersonifieerde Zotheid de menselijke zwakheden en maatschappelijke tegenstellingen bespot. In het muziekstuk neemt de piano deze rol op zich. Hij observeert het orkest, reageert op de klanken, provoceert en anticipeert op muzikale gebeurtenissen. Het 'slaap'-motief en de rinkelende belletjes van de narrenmuts benadrukken het ironische en zelfkritische karakter.

Schrijvers verbindt Erasmus' historische maatschappijkritiek met ervaringen tijdens de COVID-19-pandemie. Antivaccinatie-activisten, complottheorieën, lockdowns, angst en polarisatie worden muzikaal uitvergroot. De bastrombone belichaamt een luidruchtige politicus, de wisselende sarobana staat voor vervreemding en de escalerende mars symboliseert de toenemende maatschappelijke spanningen. Zo wordt de piano zowel een spotter als een onderdeel van de bekritiseerde maatschappij. De compositie nodigt niet alleen uit om te lachen om de dwaasheid van anderen, maar ook om de eigen angsten, vooroordelen en zekerheden in twijfel te trekken.

(© musicainfo.net)
Video *
Luister op Musicainfo Radio * Musicainfo RadioVelden met een ster (*) zijn alleen toegankelijk voor clubleden na aanmeldingklik hier
Leverbaar ja ja
Programme notes *: Aanvullende text

Moria's Lofrede: Dwaasheid als spiegel van de maatschappij

Desiderius Erasmus van Rotterdam publiceerde *Moria's Lofrede*, meestal vertaald als *Lof der Dwaasheid*, in 1511. Dit satirische werk is een van de belangrijkste teksten van het Europese humanisme. Erasmus gebruikt de literaire vorm van de narrenrede: de gepersonifieerde Dwaasheid treedt op als spreker en prijst haar vermeende deugden. Dit creëert een tweesnijdende tekst waarin lof en kritiek voortdurend met elkaar verweven zijn. Dwaasheid claimt het menselijk leven te beheersen en laat zien dat bijna alle maatschappelijke gebieden gekenmerkt worden door zelfbedrog, ijdelheid en irrationeel gedrag.

De focus ligt niet alleen op individuen, maar ook op hele sociale groepen en instellingen. Geleerden, theologen, heersers en politici worden kritisch onderzocht, evenals het alledaagse streven naar erkenning, bezittingen en macht. Erasmus formuleert zijn kritiek niet als een onpartijdige aanklacht. Hij geeft de dwaasheid zelf het woord en maakt daarmee de tegenstrijdigheden van menselijk handelen zichtbaar. De woorden van de dwaas vermaken, bespotten en roepen tegelijkertijd op tot zelfonderzoek. Wie lacht om de dwaasheid van anderen, moet zich afvragen of hij zelf niet deel uitmaakt van de wereld die bekritiseerd wordt.

Geert Schrijvers' compositie "Morias Enkomion"

Geert Schrijvers pakt dit basisidee op in zijn compositie *Morias Enkomion* voor blaasorkest van topniveau. De muzikale uitwerking verplaatst de literaire personificatie van de dwaasheid naar de piano. Als ongebruikelijk instrument binnen het blaasorkest staat de piano niet zomaar solo naast het ensemble. Hij observeert het orkest, reageert op de gebaren, zet muzikale processen in gang of anticipeert erop. Dit creëert een figuur die zich noch volledig in het klanklandschap integreert, noch er los van staat. De piano becommentarieert de gebeurtenissen en wordt tegelijkertijd onderdeel van de maatschappij die hij kritisch onderzoekt.

Deze dubbele rol komt overeen met de functie van dwaasheid in Erasmus' muziek. De piano kan ogenschijnlijk soeverein overkomen, maar daagt vervolgens, door onverwachte inzetten, overdrijvingen of groteske klankeffecten, het gezag van het orkest uit. Hij lijkt observerend en spottend, maar is niet vrij van de tegenstrijdigheden die hij blootlegt. Het zogenaamde 'slaap'-motief verwijst naar een houding van wegkijken of slapen. De belletjes op de narrenmuts versterken het ironische karakter: ze bestempelen de figuur als dwaas, maar vestigen tegelijkertijd de aandacht op uitspraken die niet zomaar als onzin kunnen worden afgedaan.

Schrijvers breidt de historische verwijzing naar Erasmus uit met ervaringen tijdens de COVID-19-pandemie. Antivaccinatie-activisten, complottheorieën, lockdowns en toenemende maatschappelijke polarisatie verschijnen niet als geïsoleerde, documentaire momentopnamen, maar als muzikaal versterkte manifestaties van menselijke onzekerheid en zelfbedrog. De compositie portretteert niet simpelweg de ene kant als redelijk en de andere als dwaas. Het laat eerder zien hoe angst, wantrouwen en het verlangen naar simpele verklaringen sociale spanningen kunnen verergeren. Zo wordt de dwaasheid een hedendaagse figuur.

Dit is met name duidelijk in de muzikale personages. De bastrombone belichaamt de luidruchtige politicus. Zijn klank kan autoriteit en volume overbrengen, maar ook overdrijving en grove simplificatie. De saraband, oorspronkelijk een duidelijk gedefinieerde dansbeweging, verandert in de loop van het werk. Deze veranderlijkheid kan worden opgevat als een muzikaal beeld van vervreemding: de vertrouwde orde blijft herkenbaar, maar verliest steeds meer aan stabiliteit. De escalerende mars leidt uiteindelijk tot een sfeer van polarisatie en angst. Wat aanvankelijk klinkt als een gezamenlijke beweging ontwikkelt zich tot een steeds dreigender en desintegrerender proces.

• Op deze manier combineert Schrijvers Erasmus' historische sociale satire met een muzikale weerspiegeling van het heden. De piano, als dwaasheid, spot, becommentarieert en verstoort. Hij dwingt het orkest te reageren op zijn tussenkomsten, waardoor verborgen spanningen hoorbaar worden. Het kritische effect van de compositie komt juist voort uit het feit dat het personage niet alleen anderen uitlacht, maar ook zelf betrokken blijft bij de gebeurtenissen. *Moria's Lofrede* nodigt ons niet alleen uit om sociale fenomenen te beoordelen, maar ook om onze eigen percepties, angsten en zekerheden in twijfel te trekken. •

Text: © musicainfo.net (KI)

Quellen/Sources:
Molenaar: Morias Enkomion
Fouten in de tekst melden

* Velden met een ster zijn alleen toegankelijk voor clubleden na aanmelding.

U bent niet ingelogd: registreren of inloggen
Bezoek onze partners :
Musicainfo Facebook - Klik hier
Onze logo's | Voor uitgevers en handelaars | Nieuwsbrief
Gegevensverzameling Copyright 1983-2019 Helmut Schwaiger. Database en website ontwerp Copyright 2002-19 Robbin D. Knapp.